‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(สามปีก่อน)
‎(กองทัพญี่ปุ่น)
‎(กองทัพโชซอน)
‎(ซังจู)
‎ที่ว่ากันว่าทำให้คนตายฟื้นได้
‎คือพืชนั่นหรือ
‎เป็นเช่นนั้นขอรับ
‎จุ่มเข็มลงในสารของสมุนไพรชนิดนี้
‎แล้วแทงเข็มลงบนระหว่างคิ้วคนตาย
‎มันจะฟื้นคืนชีพเป็นอสุรกาย ‎ที่กระหายเลือดเนื้อ
‎ทว่า หากสมองถูกทำลายแล้ว
‎หรือตายเป็นเวลานานจนเริ่มเน่าเปื่อย
‎จะไม่สามารถฟื้นคืนชีพได้ขอรับ
‎ทั้งสี่ทิศถูกล้อมไว้หมด ‎แผ่นดินกยองซังเหลือเพียงซังจู
‎เขาว่าพวกมันมาถึง ‎พื้นที่ชุ่มน้ำอุนโพแล้ว
‎ถ้ามันผ่านที่นั่นมาได้ ซังจูก็จบเห่
‎ถ้าเช่นนั้น เราจะตายกันหมดหรือ
‎(สร้างจากเรื่อง ‎"เดอะคิงดอมออฟก็อดส์" โดย YLAB)
‎เหตุใดจึงโผล่มาตอนกลางวันได้
‎ทุกคนจับอาวุธ เตรียมตั้งแนวรบ
‎ก่อไฟไม่ติดขอรับ
‎จุดไฟเร็วเข้า!
‎เร่งมือเร็ว
‎ถ่อแพเร็วเข้า เร็ว!
‎เร่งมือ!
‎เร็วเข้า! ดันออกไป
‎ดันออกไป!
‎สกัดมันไว้!
‎สกัดไว้!
‎(ป้อมปราการซังจู)
‎พวกผู้ติดเชื้อใกล้เข้ามาแล้วขอรับ
‎ใต้เท้า!
‎อสุรกายมาถึงลำธารพยองซองแล้วขอรับ
‎(ลำธารพยองซอง)
‎ใกล้จะทะลักเข้ามาแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎เตรียมปืนโอยอนจาเร็วเข้า!
‎รีบเอาลูกธนูมา! เร็วสิ เร็ว!
‎ลูกธนู!
‎ห้ามถอยเด็ดขาด!
‎ถ้ามันทะลวงมาได้ เราจะตายกันหมด
‎พ่ะย่ะค่ะ
‎องค์รัชทายาท! ‎เสี่ยงเกินไปพ่ะย่ะค่ะ!
‎ต้องถอยทัพแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎(ป้อมปราการซังจู)
‎สัญญาณถอยทัพขอรับ
‎เตรียมบันไดลิงไว้
‎ไม่นะ ไม่...
‎เจ้าถูกกัดแล้ว
‎ไม่จริง
‎แค่นิดเดียวเท่านั้น
‎ข้าไม่เป็นไร
‎อย่าทำข้านะ อย่าทิ้งข้า
‎อย่านะ...
‎ช่วยข้าด้วย
‎- ออกไป ไปให้พ้น ‎- ช่วยข้า!
‎บอกว่าอย่าเข้ามา
‎ช่วยข้าด้วย!
‎ช่วยข้าที!
‎คราวนี้เราจะทำอย่างไรกันดี
‎เราต้องไปยังป้อมปราการซังจู
‎ถ้าไปที่นั่น ก็พอจะมีหนทางอยู่
‎ถ้าที่นั่นมีอสุรกายอยู่ล่ะ
‎แล้วจะแข็งตายกันอยู่ที่นี่หรือ
‎(ลำธารพยองซอง)
‎(ป้อมปราการซังจู)
‎- รีบขึ้นมา! ‎- ช่วยเราด้วย!
‎- เร็วเข้า! ‎- ช่วยด้วย!
‎ผู้ติดเชื้อมาแล้ว!
‎ลำธารพยองซองถูกทลายแล้วขอรับ
‎ไปตามทางน้ำ ‎รีบไปทางน้ำฝั่งบุกชอน
‎ที่นั่นมีทางลับที่สร้างไว้ ‎ตอนทำสงคราม
‎รีบไปกันเถอะ นำทางพระองค์
‎รีบเถิดพ่ะย่ะค่ะ
‎(ประตูฮงชี)
‎ประตูลงกลอนไว้ขอรับ
‎- เปิดสิ! ‎- สร้างแนวป้องกัน!
‎สร้างแนวป้องกันเร็วเข้า!
‎เร็วเข้า เร่งมือ!
‎เร่งมืออีก!
‎มาแล้ว มันมาแล้ว!
‎มันมาแล้ว!
‎สกัดไว้!
‎หลบไป!
‎เร่งมืออีก!
‎หลีกไป
‎องค์รัชทายาท ‎เปิดประตูได้แล้วพ่ะย่ะค่ะ!
‎องค์รัชทายาท!
‎ประตูเปิดแล้ว!
‎องค์รัชทายาท!
‎- รีบเสด็จเข้ามา ‎- เข้ามา เร็วเข้า!
‎ไป รีบไปสิ!
‎ท่านจะทำอะไร
‎ไม่ได้นะ
‎รีบพาท่านใต้เท้าหนีไป เร็วเข้า!
‎เราต้องไปแล้วขอรับ
‎ข้าขอโทษ
‎องค์รัชทายาท
‎เกิดอะไรขึ้นพ่ะย่ะค่ะ
‎ยามเช้ามันจะกลายเป็นศพ ‎มิใช่หรือพ่ะย่ะค่ะ
‎ข้าไม่รู้
‎มันควรจะหายไปตอนตะวันขึ้น
‎ควรจะเป็นเช่นนั้นแท้ๆ
‎แล้วเหตุผลนั่น
‎มันสำคัญอะไรเล่า
‎ซอบีๆ ช่วยจับข้าที
‎ซอบีๆ
‎เหตุใดพวกมันยังอยู่แบบนั้นได้
‎มันจะหายไปเมื่อตะวันขึ้นมิใช่หรือ
‎สมุนไพรคืนชีพมันชอบความหนาวเจ้าค่ะ
‎ถ้าผู้ติดเชื้อมีนิสัยเหมือนพืช
‎ก็ไม่ใช่เพราะมันกลัวแสงแดด
‎แต่เป็นเพราะมันไม่ชอบอุณหภูมิสูง
‎เมื่อฤดูกาลผันผ่าน ‎อากาศยังคงหนาวเหน็บแม้ตะวันขึ้น
‎มันจึงไม่หลับใหลอย่างไรล่ะเจ้าคะ
‎ตั้งแต่เมื่อวานจนถึงตอนนี้ ‎มันไม่ได้เพิ่มขึ้นเลยสักตัวเดียว
‎เจ้าหมายความว่าอย่างไร
‎อสุรกายในละแวกนี้มีแค่ตรงนั้น
‎ฉะนั้นที่ผ่านมา ‎มันจึงไม่เพิ่มขึ้นแม้แต่ตัวเดียว
‎ถึงเจ้าจะบอกว่า ‎ในป่านี้ไม่มีอสุรกายก็เถอะ
‎แต่ที่ป้อมปราการคงแน่นหนาเป็นแน่
‎แล้วเราจะไปถึงที่นั่นได้อย่างไรกัน
‎ไม่ใช่ที่ป้อมปราการ ‎แต่ต้องไปที่ด้านบนนั่น
‎พวกมันข้ามน้ำมาไม่ได้ ‎ฉะนั้น ถ้าเราไปที่นั่น
‎เราจะสลัดพวกมันหลุดได้เจ้าค่ะ
‎ซอบี บนเขางั้นหรือ
‎เจ้าคิดจะไปที่ไหนกันแน่
‎ท่านเคยบอกข้าเองมิใช่หรือ
‎ว่าท่านจะปลอดภัย ‎เพราะเป็นคนของตระกูลแฮวอนโจ
‎ไปมุนกยองเซเจกันเถิดเจ้าค่ะ
‎เอ่อ เดี๋ยว...
‎(ประตูซองนเย)
‎โปรยไว้อย่าให้ว่าง
‎โปรยตรงนั้นอีกสักหน่อย
‎เดี๋ยวโรคระบาดต้องแพร่ ‎มาถึงฮันยางแน่
‎เร็วเข้าสิ!
‎ได้ข่าวว่าไอ้พวกผี ‎กำลังขึ้นมาจากทางใต้
‎บ้านเมืองมีเรื่องด่วนเสียจน ‎อัครเสนาบดีต้องไปถึงมุนกยองแท้ๆ
‎ในสถานการณ์เช่นนี้ ‎ข้ากลับต้องทิ้งสภามาที่นี่
‎มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
‎นี่เป็นเรื่องสำคัญมาก
‎ท่านเสนาบดีต้องดูด้วยตัวเองขอรับ
‎นี่มันอะไรกัน
‎เหล่าสตรีซึ่งถูกพบ ‎ที่ประตูทิศเหนือเมื่อคืนก่อนขอรับ
‎ผลจากการชันสูตรพบว่า
‎นางเพิ่งคลอดลูกขอรับ
‎ส่วนทารกที่ถูกพบอยู่กับนางผู้นี้
‎ตายก่อนเราจะพบตัว ‎เนื่องจากถูกรัดคอขอรับ
‎รู้ตัวคนร้ายหรือยัง
‎ก่อนสตรีนางนี้เสียชีวิต
‎นางได้พูดบางอย่างไว้ขอรับ
‎นางบอกว่าผู้คนในที่ที่นางอาศัยอยู่ ‎ทำร้ายนางและลูก
‎และคนอื่นๆ ก็จะถูกสังหารทั้งหมด ‎นางกล่าวเช่นนั้นก่อนสิ้นลม
‎ที่นั่นคือที่แห่งใดกัน
‎ที่แนซอนแจในซัมกเยดง ‎นอกประตูทิศเหนือขอรับ
‎แนซอนแจ นอกประตูทิศเหนืองั้นหรือ
‎เรือนเล็กของตระกูลกลุ่มแฮวอนโจ
‎ตำหนักส่วนพระองค์ขององค์ราชินีขอรับ
‎หน่วยบัญชาการทหารหลวง ‎รู้เรื่องแนซอนแจแล้วเพคะ
‎ต้องขอความช่วยเหลือ ‎จากท่านอัครเสนาบดีที่กำลังไปเซเจ
‎บอกท่านพ่อไม่ได้
‎สำหรับท่านพ่อ
‎ต้องเก็บเป็นความลับเท่านั้น
‎แค่คลอดโอรสก็สิ้นเรื่อง
‎จะเป็นหน่วยบัญชาการทหารหลวง ‎หรือใครหน้าไหน
‎ก็ไม่อาจท้าทายข้าได้
‎ก่อนพระจันทร์เสี้ยวจะลับฟ้า
‎ให้บูชาเทพประทานบุตร
‎วันนั้น
‎พระองค์จะได้พระราชโอรส ‎มาอยู่ในอ้อมแขนเพคะ
‎(กำแพงมุนกยองเซเจ)
‎เขามีป้ายหยกตระกูลกลุ่มแฮวอนโจอยู่
‎เราจึงเอาตัวเข้ามาในเซเจก่อนขอรับ
‎ท่านลุง
‎ข้าคือหลานคนเดียวของท่าน ‎บอมพัลเองขอรับ
‎วันแรกที่รับตำแหน่งเจ้าเมืองทงเร ‎ได้เกิดโรคระบาดพิลึกขึ้น
‎ข้ารักษาชีวิตแทบไม่รอด ‎และมายังที่นี่ขอรับ
‎ได้โปรดเมตตาข้าด้วยเถิด
‎นั่นสิ
‎ข้าเป็นคนมอบตำแหน่ง ‎เจ้าเมืองทงเรให้เจ้าเอง
‎แต่ว่า
‎แม้จะได้ครองตำแหน่งสูงส่งเช่นนั้น
‎เจ้าก็ยังเอาแต่ห่วงชีวิตตัวเองหรือ
‎ท่านลุง หมายความว่าอย่างไร...
‎เจ้าเมืองที่ควรจะรับผิดชอบเมืองทงเร
‎ยามที่แม่ทัพกองทัพหลวง ‎มุ่งหน้าไปยังที่นั่น
‎และถูกองค์ชายรัชทายาทสังหาร ‎ตอนนั้นเจ้ามัวทำอะไรอยู่
‎หมายความว่า ‎ท่านพี่บอมอิลตายแล้วอย่างนั้นหรือ
‎ข้าไม่รู้จริงๆ
‎ข้าไม่รู้อะไรเลยขอรับ
‎ได้โปรดเชื่อข้าเถิด
‎เจ้าจงขอบคุณ
‎สายเลือดแฮวอนโจในตัวเจ้าเสีย
‎เขาเป็นผู้ปกครองเมืองทงเร
‎และทายาทหนึ่งเดียวของแฮวอนโจ
‎ช่วยดูแลเขาอย่างสมเกียรติด้วย
‎แล้วนางผู้นั้นล่ะขอรับ
‎คือว่า...
‎นางเป็นหมอหญิงที่เคยติดตาม ‎หมออีซึงฮีที่ทงเรขอรับ
‎ที่ข้ารอดชีวิตมาถึงที่นี่ได้ ‎เพราะนางช่วยไว้ขอรับ
‎เคยติดตามหมออีซึงฮีงั้นหรือ
‎เรื่องจริงหรือเปล่า
‎เป็นเช่นนั้นเจ้าค่ะ
‎จัดเตรียมที่พักให้นางด้วย
‎(ป้อมปราการซังจู)
‎ต่อให้กินอย่างประหยัด
‎ก็คงอยู่ได้เพียงห้าวันขอรับ
‎เพราะจำนวนผู้ลี้ภัยมีมากเหลือเกิน
‎แจกจ่ายให้ทุกคนในกำแพง ‎อย่างทั่วถึงทุกๆ เช้า
‎จริงอยู่ที่ต้องประหยัด
‎แต่คงปล่อยให้อดอยากไม่ได้
‎มันไม่ใช่โรคระบาดที่เราเคยรู้จัก
‎สามปีก่อน มันไม่ได้เป็นเช่นนี้
‎ตอนนั้นมันเพียงกระหายเนื้อมนุษย์
‎และผู้ถูกกัดก็ไม่ได้ติดเชื้อ
‎มันไม่เคลื่อนไหว ‎ยามอาทิตย์ขึ้นเช่นนั้นด้วย
‎โรคระบาดคราวนี้
‎อัครเสนาบดีโจฮักจู ‎ต้องปิดบังอะไรไว้แน่
‎ทั้งท่านใต้เท้า
‎และพวกเรา ต่างถูกหลอกขอรับ
‎เจ้าต้องการจะพูดอะไร
‎ข้ารู้สึกเหมือน...
‎กำลังรับกรรมที่เคยก่อไว้
‎สวรรค์ลงโทษเราอยู่ขอรับ
‎เจ้าเสียใจอย่างนั้นหรือ
‎ท่านใต้เท้า
‎ข้าไม่เสียใจแม้แต่น้อย
‎สามปีก่อนที่เรา...
‎กอบกู้แผ่นดินกยองซังและซังจูไว้
‎แม้จะย้อนกลับไปได้ ‎ข้าก็จะทำเช่นเดิม
‎ข้าขออภัยขอรับ
‎ข้าน้อยคงเสียสติไปชั่วครู่
‎ขอตัวไปคุ้มกัน ‎ที่ป้อมปราการกับเหล่าทหารขอรับ
‎องค์รัชทายาท
‎กระหม่อมได้ยินเรื่องแปลกๆ
‎จากใต้เท้าอันฮยอนกับทหารมาขอรับ
‎ดูเหมือนพวกเขาจะ...
‎รู้เรื่องโรคระบาดนี้อย่างละเอียด
‎และดูท่าว่ามันจะเกี่ยวข้องกับ ‎อัครเสนาบดีโจฮักจูเสียด้วย
‎พระองค์ทรงรีบไปจากที่นี่น่าจะดีกว่า
‎กระหม่อมจะนำทางไปเอง
‎เมื่อพ้นคลองที่ผ่านมาเมื่อครู่
‎แล้วข้ามไปบุกชอน ‎ก็จะปลอดภัยพ่ะย่ะค่ะ
‎เหตุใดเจ้าจึงมาบอกเรื่องนั้นกับข้า
‎อะไรนะพ่ะย่ะค่ะ
‎โจฮักจูสั่งให้เจ้ามาพูดหรือ
‎องค์รัชทายาท
‎ท่านอาจารย์เคยบอกกับข้าว่า
‎เหล่าราชองครักษ์ ‎รู้อยู่แล้วว่าข้าจะมาที่นี่
‎เป็นฝีมือเจ้าหรือเปล่า
‎คราวนี้
‎เจ้าจงใจให้ข้ากับท่านอาจารย์
‎ต้องแตกแยกกันงั้นหรือ
‎องค์รัชทายาท
‎พระองค์ไม่เชื่อกระหม่อมหรือ
‎กระหม่อมทิ้งเมียท้องแก่ ‎เพื่อตามพระองค์มา
‎ทอดทิ้งครอบครัว ‎และทุกอย่างของกระหม่อม
‎แล้วมายังแผ่นดินกยองซังที่แสนไกลนี้
‎พระองค์ไม่เชื่อใจกระหม่อมเลยหรือ
‎ไฟไหม้
‎ไฟไหม้ขอรับ
‎ไฟไหม้
‎ไฟไหม้แล้ว
‎เสบียงล่ะ
‎เอาเสบียงข้างในออกมาหมดแล้วหรือยัง
‎เอาออกมาไม่ได้ขอรับ
‎พวกเจ้ามัวทำอะไรอยู่กันแน่
‎เหตุใดจึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น
‎พวกเราไม่รู้ขอรับ
‎จู่ๆ ก็มีเสียงระเบิดออกมาจากในเรือน...
‎เจ้าไม่รู้หรือว่าในโกดังนั่น ‎มีค่ามากเท่าไร
‎ชีวิตของคนในป้อมแขวนอยู่ในนั้น
‎ข้าผิดไปแล้ว ข้าผิดไปแล้วขอรับ
‎บังอาจนัก
‎ข้าเอง
‎ข้าทำเอง
‎พวกเขาไม่เกี่ยว
‎ข้าเอง
‎ข้าเป็นคนทำ
‎ข้าปล่อยให้ลูกอดตายไม่ได้
‎ข้าตั้งใจเอาข้าวมาเพียงกระสอบเดียว
‎ข้าไม่คิดว่าจะเป็นเช่นนี้
‎ข้าเผลอ...
‎เผลอทำตะเกียงไฟหลุดมือ
‎ข้าขอโทษ
‎ข้า...
‎สังหารข้าเถิด
‎ไม่ว่าอย่างไร พวกเรา...
‎ก็ต้องตาย
‎ถ้าไม่อดตาย
‎ก็ตายเพราะถูกอสุรกายกัด
‎ทางไหนก็ต้องตายอยู่ดี
‎(มุนกยองเซเจ)
‎เจ้าคิดว่าจะมีหนทาง ‎หยุดโรคระบาดนี้ได้งั้นหรือ
‎ไม่ว่าเป็นโรคร้ายเพียงใด ‎ก็ย่อมมีหนทางยับยั้งมันได้เจ้าค่ะ
‎โรคนี้ก็เช่นเดียวกัน
‎หากสังเกตพืชนี้ให้ถี่ถ้วน
‎เราจะหาทางยับยั้งโรคนี้ ‎ได้อย่างแน่นอนเจ้าค่ะ
‎ตราบใดที่อยู่ในมุนกยองเซเจ ‎เราก็จะปลอดภัย
‎ต้องมีผู้รอดชีวิต ‎อยู่ในป้อมปราการซังจูแน่
‎เราต้องช่วยชีวิตผู้คนพวกนั้นเจ้าค่ะ
‎องค์รัชทายาท...
‎เจ้าถืออะไรอยู่
‎เอาออกมาเดี๋ยวนี้ เร็วเข้า
‎เจ้ารู้หรือว่านี่คือต้นอะไร
‎สมุนไพรคืนชีพ ‎ที่ฟื้นชีวิตคนตายได้ขอรับ
‎เพราะสมุนไพรนี้
‎โรคระบาดจึงเริ่มต้นขึ้นขอรับ
‎เจ้ารู้เรื่องนั้นได้อย่างไรกัน
‎ข้าเองก็รู้มาจากที่หมอหญิงผู้นี้ ‎เล่าให้ฟังขอรับ
‎เจ้ารีบบอกไปสิว่ารู้ได้อย่างไร
‎"ฝ่าบาทที่สวรรคตแล้ว ‎ฟื้นพระชนม์ชีพเพราะสมุนไพรคืนชีพนี้
‎นั่นเป็นจุดเริ่มต้นของโรคระบาด"
‎หมออีซึงฮีเคยพูดไว้เช่นนั้นหรือ
‎หมายความว่าอย่างไรขอรับ
‎ฝ่าบาทเสด็จสวรรคตอะไรกัน
‎ได้โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย
‎ข้าเพียงแต่อ่านบันทึกการรักษา ‎ของท่านอาจารย์
‎และตามหาสมุนไพรนี้เท่านั้นเจ้าค่ะ
‎อ่านบันทึกการรักษางั้นหรือ
‎ถ้าเช่นนั้น เจ้ารู้เรื่อง...
‎วิธีคืนชีพคนตายด้วยหรือไม่
‎"จุ่มเข็มลงในสมุนไพรคืนชีพ ‎ที่บดละเอียด
‎แทงเข็มลงบนระหว่างคิ้ว ‎ให้ลึกหนึ่งพุน
‎สองชั่วโมงให้หลัง ‎ศพร่างนั้นจะฟื้นขึ้นมา"
‎ท่านเขียนไว้เช่นนั้นเจ้าค่ะ
‎ข้าจะพาสตรีนางนี้กลับไปฮันยางด้วย
‎เตรียมการให้เรียบร้อย
‎ขอรับ
‎ฮันยางหรือขอรับ ไปเมื่อไรหรือ
‎ข้ายังมีงานให้ต้องจัดการ
‎เป็นงานที่ต้องสะสางให้เรียบร้อย
‎เสร็จงานนั้นแล้ว จึงจะไปฮันยาง
‎ข้าจะไปต้อนรับเจ้าชายองค์ใหม่
‎(ที่พำนักของอันฮยอน ซังจู)
‎พระองค์ทรงหมายความเช่นไรพ่ะย่ะค่ะ
‎ข้าจะไปมุนกยองเซเจ
‎องค์รัชทายาท
‎พระองค์จะฝ่าอสุรกายด้านนอกนั่น
‎เพื่อเสด็จสู่มุนกยองเซเจ ‎ได้อย่างไรกัน
‎ถ้าอยากให้ทุกคนรอด ข้าก็ต้องไป
‎เลือกทหารฝีมือดีมาเถิด
‎กระหม่อมจะนำหน้าเองพ่ะย่ะค่ะ
‎ไปกันเถิด
‎ดับไฟลงเสีย
‎จากทางน้ำถึงบุกชอนใกล้กันมาก
‎พวกอสุรกายกลัวน้ำ ‎ฉะนั้น ถ้าข้ามแม่น้ำไป
‎เราจะหลุดพ้นจากพวกมันได้
‎ถึงจะข้ามไปบุกชอนได้ ‎ก็ไม่ง่ายที่จะฝ่าไปถึงมุนกยองเซเจ
‎กองทัพหลวงคงเฝ้าระวังอยู่แน่
‎เพราะสงครามเมื่อสามปีก่อน ‎ทำให้กองทัพหลวงลดเหลือหนึ่งในสิบ
‎ทหารชั้นเยี่ยมที่ประจำการในฮันยาง ‎มีประมาณห้าพันนาย
‎แม้จะเป็นโจฮักจู
‎ก็คงไม่ง่ายที่จะสั่งการ
‎กำลังทหารทั้งหมดนั้นได้
‎ต่อให้เกณฑ์คนมามากเท่าไร
‎ก็คงไม่เกินสองพันห้าร้อยนาย
‎หากจะคุ้มกันประตูทั่วทั้งกยองซัง
‎นั่นคงเป็นจำนวนที่น้อยเกินไป
‎ใช่ขอรับ
‎ถ้ากระจายกันอยู่ตามประตูทั้งหมด ‎จำนวนผู้ที่คุ้มกันมุนกยองเซเจ
‎อย่างมากก็ประมาณห้าร้อยนาย
‎ทหารห้าร้อยนายนั่น ไม่อาจคุ้มกัน ‎กำแพงทั้งหมดของมุนกยองเซเจได้
‎ประตูที่หนึ่ง ฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือ
‎ด้วยกำแพงเมืองที่สูง ‎เลยเป็นแนวป้องกันในตัว
‎เป็นไปได้สูง ‎ที่การเฝ้าระวังจะหละหลวม
‎(ทิศตะวันตก ทิศใต้)
‎เช่นนั้น ถ้าเสด็จไปมุนกยองเซเจ
‎พระองค์คิดจะทำสิ่งใดพ่ะย่ะค่ะ
‎ข้าจะ...
‎สังหารโจฮักจูเสีย
‎โทษฐานที่เพิกเฉย ‎ต่อความยากจนและอดอยาก
‎ละโมบในสิ่งที่ไม่ควรครอบครอง
‎ข้าจะลงโทษโจฮักจู ‎และกลับไปยังที่ของข้า
‎เพื่อช่วยเหลือราษฎรให้รอดพ้น ‎จากความอดอยากและโรคระบาด
‎ข้าต้องรอดชีวิตให้ได้
‎และสร้างโลกใบใหม่ขึ้นมา
‎(ด้วยความอาลัยถึงอีจินฮยอก)
‎คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์